Flink de pas erin...
Dat had ik al de hele dag voor ogen, al toen ik opstond vanmorgen. Want het is berekoud en regenachtig. Het is herfst en niet zo zuinig ook.
Ik ben namelijk niet alleen met marketing bezig, ik sport ook graag. Geen gevaarlijke dingen, hoor, niks spectaculairs, maar ik blijf graag fit en gezond.
Lopen is beter voor je dan zwemmen of fietsen. Aan auto's en bussen heb ik zelfs een hekel gekregen.

Dus toen ik eenmaal in mijn gebied voor vandaag was zette ik er een flink tempo in. Map onder de arm en sjouwen maar. Al snel geen enkele last meer van de herfst.
Ik hield het tempo er goed in, zelfs toen het tegen drie uur 's-middags liep. Ik liep net even buiten de bebouwde kom van Maasbracht en er stak een windje op. Zo'n briesje waardoor je niet hoort dat je ingehaald wordt door een fiets of andere voetgangers...

Ik schrok er zelfs een beetje van toen dat gebeurde. Het bleek een heel cordon olympische sporters, die ondanks het herfstweer in fel gekleurde korte broekjes en niet al te dikke pullovers langs gallopeerden.
Hoho, dacht ik, ik laat me niet voorbij racen...
Het bleken geoefende snel-wandelaars. Als je even goed naar hun heupen keek leken het wel animeer-meisjes met vreselijke haast.

Ik moest wel vijf tandjes hoger om ze in te halen, en een beroep doen op m'n longen om ze bij te houden.
Ze keken wel even vreemd opzij. Geen korte broek, lange jas, map onder de arm... Geen mooie gympies, maar bruine schoenen van Van Dalen, met spekzolen die een beetje piepen bij deze snelheid.
Ik knikte beleefd en hield het tempo hoog.

Prachtig gebied trouwens. Echt iets voor snelwandelaars, al lijkt het me ook iets voor watersporters... Meren en bruggetjes, leuk hoor...

Voor ik het wist kwamen we voorbij het bord "Kessenich" - ik remde af. Waar was ik?
Ik zag de snelwandelaars in hun hoge tempo voortrazen, heupwiegend en met de arm in een vechtershouding. Waar waren we?
Kessenich klinkt nogal Duits.
Ik was verdwaald.
 
Geschreven door: Karel Onnink, Rotterdam
Datum en tijd: 06.11.09 - 15:06u.